“ต้องทำด้วยหัวใจ” (เชิญคลิ๊กอ่านที่หัวเรื่อง)

หลักในการทำงานอันจะนำไปสู่ความสำเร็จและเป็นผลงาน ที่สมบูรณ์แบบอย่างไร้ที่ตินั้น ต้องเป็นการทำงานด้วย “หัวใจแห่งการรับใช้” หรือที่ภาษาอังกฤษเขาใช้ประโยคที่ว่า “service mine” นั่นเอง  ซึ่งหากใครก็ตามมีหลักการนี้อยู่ในหัวใจของเขาแล้ว งานที่เขาทำจะประสบความสำเร็จ และผลงานที่ออกมานั้นจะหาที่ติได้ยาก ทุกหน่วยงานไม่ว่าเอกชนหรือภาครัฐ เขาจะเน้นบุคลากรประเภทนี้ เพราะคนงานที่มีประสิทธิภาพนั้น คนที่มีหัวใจแห่งการรับใช้ เขาจะสร้างผลงานที่ทำให้หน่วยงานที่เขาสังกัดประสบความสำเร็จได้ หากใครก็ตามถ้าขาดหัวใจแห่งการรับใช้  เขาก็จะทำไปตามหน้าที่เท่านั้น ทำให้เสร็จๆ ผลงานจะออกมายังไงไม่สนใจ ขอให้เสร็จตามที่ได้รับมอบหมายก็พอ สถาปนิกท่านหนึ่ง พูดถึงหลักการทำงานของเขาว่า “งานชิ้นใดที่ไม่ได้อยู่ในความสนใจของผม ผมมักจะทำไปตามหน้าที่ เพื่อให้เสร็จเรียบร้อยไม่มีปัญหา แต่หากงานใดเป็นงานชิ้นที่ผมรัก ผมก็จะทุ่มเทออกแบบอย่างสุดๆทำด้วยใจ เพื่องานออกแบบชิ้นนั้นจะออกมาด้วยผลงานที่สวยงาม และประณีต…

Continue reading

“หัดฟังในความเงียบ” (กรุณาคลิ๊กอ่านที่หัวเรื่อง)

ชาวนาคนหนึ่ง.. มีนาฬิกาที่เขารักอยู่เรือนหนึ่ง เพราะเป็นมรดกตกทอดมานาน เขาสวมนาฬิกาเรือนนี้ตลอดเวลา ยกเว้นเวลาอาบน้ำ ปรากฏว่านาฬิกาได้หล่นหายไป เขาตกใจพยายามค้นหาทุกจุดที่คิดว่านาฬิกาจะตกอยู่ แต่หาเท่าไรก็ไม่เจอ เขาเสียดายมาก ก็พอดีมีเด็กกลุ่มหนึ่งเดินผ่านมาถามว่า “ กำลังหาอะไรอยู่หรือครับ? ” ชาวนาบอกว่านาฬิกาของเขาหล่นหายไป ถ้าใครช่วยหาได้จะให้เงินเป็นรางวัล เด็กๆเหล่านั้นก็พากันช่วยหานาฬิกา ทุกคนวิ่งไปมารื้อข้าวของค้นหานาฬิกา ส่งเสียงเจี้ยวจ้าวไปหมด สักพักใหญ่ๆเด็กก็เลิกค้นหา เพราะไม่ว่าจะหายังไงก็ไม่เจอ ชาวนาเองก็ถอดใจคิดว่ายังไงๆ ก็คงหายไปแล้ว แต่มีเด็กอีกคนหนึ่งบอกว่า “ ขอเวลาอีกหน่อย ขอผมอยู่คนเดียวสักพัก จะลองดูว่าจะหานาฬิกาเจอหรือไม่ ” แล้วเด็กคนนั้นก็ลงมือหานาฬิกาต่อไป สักพักหนึ่งชาวนาก็บอกว่าจะไปรออยู่ที่บ้าน…

Continue reading

“ต้องเชื่อมั่นต่อตนเองเสมอ” (กรุณาคลิ๊กอ่านที่หัวเรื่อง)

คนที่ไม่ประสบความสำเร็จ หรือประสบความสำเร็จช้า เพราะขาดความเชื่อมั่นในตัวเอง เช่นบางคนเกิดในครอบครัวที่มีพี่น้องเรียนเก่ง พี่คนโตเรียนแพทย์ น้องเรียนสถาปัตย์ ส่วนตัวเองเรียนบัญชี ก็เลยคิดว่าตัวเองนั้นเรียนไม่เก่ง สู้พี่ๆน้องๆไม่ได้ อย่างนี้เป็นต้น ส่วนบางคน พ่อแม่ได้ตั้งความหวังเอาไว้สูง อยากให้เรียนสายวิทย์ อย่างน้อยก็จะได้เป็นหมอหรือวิศวะกร แต่ลูกเองกลับไปชอบด้านศิลปะ ไม่มีหัวด้านคณิตศาสตร์หรือสายวิทย์เลย เพราะคิดว่าตัวเองไม่เก่ง พ่อแม่ก็ต้องผิดหวังไปอย่างนี้เป็นต้น บางคนพอได้ทำงาน โดนหัวหน้าตำหนิบ่อยๆก็บอกตัวเองว่า ก็เพราะเรามันไม่เก่งเหมือนคนอื่น เหล่านี้คือสาเหตุทั้งหลาย ที่ทำให้เราขาดความเชื่อมั่นและเกิดความไม่มั่นใจในตัวเอง หรือบางครั้งอาจจะมาจากคำพูดของคนที่พูดถึงเราในแง่ลบ ก็เลยทำให้เสียความมั่นใจและขาดความเชื่อมั่นในตัวเองไป ผลที่ตามมาก็ทำให้ถึงกับเสียใจน้อยใจ และเกิดความโกรธฝังใจ ที่ตอกย้ำความรู้สึกอยู่เสมอว่า “ เรามันไม่เก่ง…

Continue reading

“ชีวิตเรียบง่าย..ไม่ใช่ยากไร้” (กรุณาคลิ๊กอ่านที่หัวเรื่อง)

อย่าได้ไปมองว่า คนที่แต่งกายง่ายๆนุ่งกางเกงขาสั้น เสื้อยืดคอกลมหรือใส่เสื้อม่อฮ่อมเก่าๆ แต่ไม่เคยแต่งกายด้วยเสื้อผ้าแบรนด์เนมนั้น เขาจะต้องเป็นคนยากไร้ หรือมีความตระหนี่ขี้เหนียวอะไรนะครับ แต่ที่เขาแต่งกายดูง่ายๆสบายๆนั้นก็เป็นเพราะว่า เขาใช้ชีวิตเรียบง่าย ก็เลยหันมาใช้ชีวิตแบบนี้ คนเราชอบดูที่การแต่งกายเป็นตัวกำหนดฐานะความเป็นอยู่ของคน ซึ่งก็ไม่แน่ว่าจะจนหรือว่ารวยเสมอไป ผมมีเพื่อนสนิทอยู่คนหนึ่ง ฐานะความเป็นอยู่ของเขาเรียกว่าอยู่ในระดับที่มีเงินทองใช้จ่ายอย่างสบาย เขาไปใช้ชีวิตที่สหรัฐอยู่พักหนึ่ง ผมได้มีโอกาสไปเยี่ยมเขา เขาได้ชวนผมไปที่ฟลอริด้า โดยตั้งใจจะไปดูเรือยอร์ช ซึ่งฟลอริด้าเป็นแหล่งขายเรือยอร์ชสำหรับเศรษฐีมากมายหลายแห่ง วันนั้นผมแต่งตัวให้ดูดี เพราะกลัวว่าเขาจะดูแคลนเอา ส่วนเพื่อนผมใส่ขาสั้นเสื้อยืดสีขาวตัวหนึ่ง แถมใส่รองเท้าแตะฟองน้ำอีกด้วย เราไปที่ร้านขายเรือยอร์ชที่ใหญ่และหรูหราแห่งหนึ่ง.. คนขายฝรั่งมองดูเราอย่างไม่ไว้ใจ คงคิดว่ากระเหรียงมาจากไหน… มีลูกค้าใส่สูทอยู่สองสามคนในร้าน และมีคนขายคอยให้ความสะดวก แนะนำด้วยท่าทีที่เอาอกเอาใจ ส่วนเราสองคนไม่มีเซลล์แมนคนไหนมาให้คำแนะนำเลย พอลูกค้าใส่สูทเดินออกจากร้าน…

Continue reading

“ความเหงา” (กรุณาคลิ๊กอ่านที่หัวเรื่อง)

คุณเคยเหงาบ้างไหม? แน่นอนทุกคนก็เคยเหงาและคุ้นเคยความเหงา ด้วยกันมาแล้วทั้งนั้น  ความเหงาเป็นอยู่คู่กับมนุษย์มานานแล้ว  ตั้งแต่บรรพกาลจนถึงปัจจุบันกาล ทุกชีวิตเกิดมาก็เจอทันที เหมือนเป็นส่วนหนึ่งของทุกคน ความเหงาเกิดกับทุกเพศทุกวัย  จะเป็นเด็กหรือหนุ่มสาวคนชรา ต่างก็เจอและผ่านความเหงามาแล้วทั้งนั้น ต้องยอมรับว่า ทุกครั้งที่เราเกิดความเหงา มันบั่นทอนความรู้สึกที่ทำให้เกิดความอ้างว้าง เวิ้งว้าง โดดเดี่ยว เปล่าเปลี่ยว เหมือนกับว่าเราถูกปล่อยไว้กลางทะเลทราย หรือกำลังล่องลอยอยู่กลางท้องทะเล ที่มองเห็นแต่พื้นน้ำจรดแผ่นฟ้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยามที่เราถูกทอดทิ้งไว้เพียงลำพังคนเดียว เผชิญกับปัญหาที่ต้องขบคิด จนเกิดความท้อแท้ หมดหนทางออกอย่างคนสิ้นหวัง และจะยิ่งหนักเข้าไปอีก ถ้าหากเราเก็บตัวอยู่คนเดียวเงียบๆ ตามลำพัง เพราะขาดเพื่อนไร้มิตรคอยปลอบใจ ยามที่เกิดความเหงาอย่างนี้ ต้องระวังอย่าให้มันแทรกเข้ามาในความคิดใดๆของเรา จนทำให้คุณเกิดความน้อยเนื้อต่ำใจ…

Continue reading