“ใจของคน”
การที่เราจะอยู่ร่วมกันกับ “คน” นั้นไม่ง่าย เพราะคนแต่ละคนต่างก็มีใจที่ไม่เหมือนกัน แม้แต่พระวจนะธรรมคัมภีร์ก็ได้ให้คำนิยาม “ใจ” ของคนไว้สั้นๆ ว่า “ใจมนุษย์โกงเกินบรรดาทุกสิ่ง…ชั่วร้ายกาจนัก!” ฟังดูแล้วก็น่ากลัวใจมนุษย์โกงเกินทุกสิ่ง…” เราจะดูมนุษย์หรือจะรู้จักมนุษย์ก็ต้องดูกันที่ใจ ถ้าเอาตามที่พระธรรมข้อนี้ก็แสดงว่ามนุษย์จะดีหรือชั่วก็อยู่ที่ “ใจ” นี่เอง แล้วใจมนุษย์นี้เท่าที่ได้เห็นก็น่ากลัวไม่น้อย เพราะใจมนุษย์ที่เราประสบพบเห็นกันเป็นประจำก็มีใจดี ใจร้าย ใจจืด ใจดำ ใจอิจฉา ใจริษยา ใจโกรธ ใจอาฆาต ใจโหดเหี้ยม ใจร้อน ใจง่าย ใจอ่อน ใจบาป ใจสกปรก ใจกว้าง…